28/8/2007 - Ölüm Gelmişse

Ölüm Gelmişse
Bitmişse
Kızıllığını avuç avuç içtiğimiz şafaklar
Öğleler, ikindiler çoktan geçmişse
Bir akşamüstü garipliği
Sarmışsa her yeri
Güneş devrilmiş
Renkler solmuş
Sesler kesilmişse
Son kuşlar da geçip gitmişlerse ufuktan
Ve çiçekler
Bükmüşse boyunlarını dalgın dalgın
Bil ki ölüm saati gelmiştir
Senden uzak, kendimden uzak
Tüm umutlardan ve her şeyden uzak
Ben ölmüşümdür uzaklarda bir yerde
Gövdesini kurtların oyduğu
Bir ağaç gibi devrilmişimdir
O anı sen bileceksin herkesten önce
Herkesten iyi sen anlıyacaksın
Çâresizliğini, yıkılmışlığını
Sevdiğin adamın
Ve seni nasıl sevdiğini
Duyacaksın derinden derine
Belli belirsiz
Bir gölge düşecek gözlerine
Fakat ağlamıyacaksın, ağlamıyacaksın
Sen tek gelinim, sen tek kadınım
Sen güzelim, nazlım, bebeğim
Kadersizim sen
Gülerken ağlayanım, ağlarken gülenim
Varlığım, nedenim, alınyazım benim
Elbette ağlamıyacaksın
Çünkü sonsuzluklar
Sonsuz sevenler içindir
Çünkü ölüm
Sevmeyi ve ölmeyi bilenler içindir.

28/8/2007 - Ağlamak....

28/8/2007 - Ağlamak İçin Gözden Yaş mı Akmalı?

Ağlamak İçin Gözden Yaş mı Akmalı?

Ağlamak için gözden yaş mı akmalı?
Dudaklar gülerken, insan ağlayamaz mı?
Sevmek için güzele mi bakmalı?
Çirkin bir tende güzel bir ruh, kalbi bağlayamaz mı?
Hasret; özlenenden uzak mı kalmaktır?
Özlenen yakındayken hicran duyulamaz mı?
Hırsızlık; para, mal mı çalmaktır?
Saadet çalmak, hırsızlık olamaz mı?
Solması için gülü dalından mı koparmalı?
Pembe bir gonca iken gül dalında solmaz mı?
Öldürmek için silah, hançer mı olmalı?
Saçlar bağ, gözler silah, gülüş, kurşun olamaz mı?

28/8/2007 - HÜZNÜN FERYADI

HÜZNÜN FERYADI

Bu gece Hüznün Hikayesini yazmak istedim
Hece hece...
Ne bir masaldı bu sanırım, ne bir bilmece...
Bu gece Hüznün Hikayesini
Yazmak istedim sadece...

Dün akşam gün batımını izlemek için
Çıktım dışarı,
Bir bahar akşamının
Tatlı meltemi dağıttı saçlarımı,
Sessizce oturdum sahilde bir kafede,
Deniz ıssızdı...
Ufuk alabildiğince uzanırken
Güneş yavaş yavaş gidiyordu
Ayrılığın hüznüyle,

Anlaşılan boğazı düğüm düğüm
Hıçkırıklar sıralanmıştı yüreğine güneşin
Bir veda busesi kondurdu
Hazin bir veda niteliğinde
Denizin tam gözbebeğine...
Akşamın alacakaranığı çökerken
Yavaş yavaş üstüme,
yürüdüm ağır aksak adımlarla, geçmişime,
Eski bir şarkı takıldı dilime,
Gözlerinin İçine Başka Hayal Girmesin dercesine...

Yol kenarında dizilmiş
Bir kaç saksı çiçeğin içinden biri gülümsüyor,
Ne olur al beni,
Ben senin hayallerinin resmiyim diyordu,
Saksıda ne de tuhaf duruyordu papatyalar,
Cüzdanımı açtım ve bir liraya aldım hayallerimi...
Bu gece Bir Delinin Hatıra Defterine yazdım,
Bir Delinin Hatıra Defterine hapsettim
Yalanları, ihanetleri, ve seni...

Başak başak sevinçlerin harabolduğu
Tarlalarında gezindim bu gece
Karanlık kaplamıştı toprağı çekirge sürüleriyle
Yazdım, yazdım, yazdım ve sildim birdenbire
Ya Hüznün Hikayesiydi
Satırlara düşen yağmur taneleri,
Ya da bir kır çiçeğinin hapsedildiği
Küçücük saksının azad edilmesiydi.
Bu gece Bir Delinin Hatıra Defterinde saklandı
Hüznün Hikayesi...

Sürüklenirken adımlarım
Arnavut taşlı kaldırımlarda
Bir kırlangıç sürüsü geçti hemen yakınımdan
Göz, gez, arpacık...
Nasılda sürmüştüm mermiyi bakışlarımın namlusuna
Parmaklar tetikte, anılar bunalım takılmakta
Ya seni vuracaktım ansızın
Ya da ben kaybolacaktım arka sokaklarda...
Bir Delinin Hatıra defteri yanmakta...